திருக்குறள் உடனாகிய திருக்குரல்

திருக்குறள் உறுதியாக மறுபிறவியை உணரச் செய்கிறது. அதில் எந்த மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை. திருக்குறளில் அடியேன் அருளிய ஆன்ம உரையில் மறுபிறப்புக் குறித்தான கருத்துக்களை வாசிக்கும்போது உங்களுக்கு வேறுவிதமாகத் தோன்றலாம். அடியேன் இதற்கு வள்ளலாரைச் சான்று காட்ட விரும்புகிறேன்:

துறவி ஒருவர் சாலையில் போகிற மனிதர்களை எல்லாம் ஒவ்வொருவராகத் தரம் பிரித்து ஒவ்வொருவரையும் பலவாறு சொல்லி அழைக்கிறார். "இதோ! நாய் போகிறது! இதோ! பன்றி போகிறது!" என்று. ஆனால், வள்ளலாரைப் பார்த்து மட்டும் "இதோ! மனிதர் போகிறார்!" என்றார். அதாவது, அவர் நாய் என்றும் பன்றி என்றும் அழைத்தது உருவத்தில் மனிதர்களாகவும் குணத்தில் நாயாகவும் பன்றியாகவும் இருப்பவர்களைக் கண்டே! அதை முற்பிறவி என்றும் சொல்லலாம். அதாவது, போன பிறவியில் நாயாகப் பிறந்தார் என்றும் பன்றியாகப் பிறந்தார் என்றும் கருதிக்கொள்ளலாம் அல்லது, தற்போது அவ்வாறான வாழ்க்கையை வாழ்கிறார் என்றும் உணர்ந்துகொள்ளலாம். வள்ளலாரை மனிதர் என்று அவர் அழைத்ததற்குக் காரணம் முற்பிறவியில் அவர் மனிதராக இருந்ததால்தான் இந்தப் பிறவியில் மனிதராகப் பிறந்துள்ளார் என்ற நோக்கிலும், போன பிறவியைப் பற்றிக் கவலையில்லை; இந்தப் பிறவியில் அவர் மனிதராக இருக்கிறார் என்ற நோக்கிலும் எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

முற்பிறவியைப் பிறப்பு என்று தனித்து எண்ணினால் அது சுற்றி இருப்பவர்களை அணைத்துக்கொள்ளாது. ஆனால், முற்பிறவியைக் குணத்துடன் எண்ணினால் அது சுற்றி இருப்பவர்களையும் அணைத்துக்கொள்ளும். ஒரே வனத்தில் வாழும் புலி, மானைப்போன்றே ஒரே பிறவியில் மனிதர் வேடத்தில் நாயும் பூனையும் வாழ்கிறது; மானுடமும் வாழ்கிறது என்பதைப்போல்! ஆதலால், அடியேன் முற்பிறவியைச் சகப்படிநிலைகளோடு பொருத்தி அமைத்துள்ளேன்.

"அநேகமாகக் குறள்களில் அவன் என்று வந்து ஆடவரையே குறிக்கிறது. அவ்வாறெனில் பெண்? இது ஆதிக்கம் இல்லையா?" என்று நீங்கள் வினவலாம். அவன் என்பது பெண்ணால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட வடிவமே என்பது ஆன்மக் கருத்து. இறைவனை எவ்வாறு ஆன்ம நோக்கில் ஆண் என்று தனித்து எண்ண இயலாதோ அதுபோல்தான் பல குறள்களில் இடம்பெற்றுள்ள அவன், ஒருவன் என்பதெல்லாம்.

இறைவன் என்பவன் ஆண், பெண், திருநங்கை, திருநம்பி என்ற எவற்றுள்ளும் அடக்க இயலாதவன். உணர்வுரீதியிலேயே அவ்வாறான வடிவங்களில் எழுந்து அருள்கிறான். இறைவனுக்குப் பாலினம் இல்லை; உயிரின் வகையினம் இல்லை; உயிர் உள்ளது இல்லை; உயிர் அற்றதும் இல்லை. ஆதலால், படித்து உணரும் திறன் பொறுத்து அதாவது இடம், பொருள், ஏவல் பொறுத்து உணர்ந்துகொள்க!

ஏகுவான் என்று எதிர்காலத்தை உணர்த்தாமல் ஏகினான் என்று கடந்த காலத்தை உணர்த்தி வரக் காரணம்? முக்காலமும் திட்டமிட்டு வினைகளை ஆற்றுபவர்க்கு உண்டே தவிர எதையும் கருதாமல் நல்ல வினைகளை ஆற்றுபவர்க்கு இல்லை. ஆதலால்தான், ஏகினான் என்று வந்துள்ளது. இதை உணர்தல் வழியாக உட்கொள்க! சொல்லப்போனால், இதுதான் ஞானத்தின் அற்புதமான நிலை; ஞானியர்க்கும் குருவான நிலை.